Even: van stuurman tot stuurman

Even een 'aha erlebnis'. Je hebt een probleem en zoekt naar een oplossing. Iemand die je kent vertelt je vervolgens haarfijn dat hij/zij precies weet wat er aan schort en hoe je het kunt oplossen. Bekend gegeven toch?

Daarna volg je echter dit advies niet op! Sterker nog, je negeert, het antwoord en gaat op zoek naar je 'eigen' oplossing. Waarom? Of liever gezegd, waarom niet gebruik maken van de oplossing een ander?

Het elementaire verschil begint al bij de seksen. De man zoekt naar een oplossing van zijn probleem. De vrouw wil slechts het probleem delen en zoekt niet per definitie naar een oplossing. Even terug naar de basis.

We willen slechts dan veranderen als het ons past en niet wanneer een ander het zegt. Recalcitrant? Denk het niet. We zoeken altijd naar 'maatwerk' oplossingen. Die passen bij onze overtuigingen en belevingen. Een oplossing van een ander, is van... een ander! ? Dus niet van jezelf.

We lenen wel de inhoud maar niet in die uitvoering. We pimpen oplossingen naar onze eigen smaak en stijl.

Bovendien hebben wij van nature een hekel aan die mensen die zich 'de beste stuurlui' noemen. Betweters! Nee, we geven niemand credits voor de oplossingen van onze problemen. Allemaal zelf bedacht, toch?

Over de betweters even dit: De beste stuurlui staan aan wal omdat hun eigen schip al lang gezonken is!
Tenminste dat is mijn mening. Maar dat hoeft natuurlijk niet de jouwe te zijn!

De Vieze Man

Gisteravond zag ik nog even de herhaling van De Wereld Draait Door (DWDD). Ik werd daar geconfronteerd met een 'dieptegesprek' tussen Pieter Storms en Jort Kelder.

Storms ergert zich aan de manier waarop journalisten zich tegenwoordig bedienen van niet te verifiëren bronnen. De lezer heeft geen idee of de gepretendeerde bronnen bestaan en weet niet of het verhaal überhaupt klopt. Wellicht een terechte constatering.

Echter, Storms beroept zich op ethische regels waar hij het zelf niet zo nauw mee neemt. Kelder refereerde terecht aan een vonnis waarin Storms is veroordeeld een schadevergoeding te betalen van Fl. 200.000,- (oud geld voor € 100.000,- nu). Hij had een wethouder in een kwaad daglicht gezet en de aantijgingen waren niet van de lucht jegens de man. Niet goed Pieter!

Weet je. Iedereen heeft over bepaalde onderwerpen wel een 'kort lontje'. Storms heeft zich 'uitgehuwelijkt' aan Nina Brink (nu dus Storms) en kan zich veroorloven een boek met zijn irritaties over te schrijven èn publiceren. Of het gelezen gaat worden valt te betwijfelen. Wellicht dat zijn 'vriendjes' zich verplicht voelen om het te kopen. Lezen is vers twee.

Hij blijft voor mij toch een beetje in de hoek van 'de vieze man' zitten. Een gefrustreerd type, altijd gehuld in dezelfde kleren en met een pseudo ongeschoren baard. Foute type-casting, volgens mij.

Storms, groot geworden met het programma "Breekijzer," heeft menig ambtenaar en bankdirecteur het vuur na aan de schenen gelegd. En terecht trouwens. Hulpeloze burgers hadden iemand die hen hielp hun recht te halen tegen overheid, grote bedrijven en banken. Echter deze tijden zijn lang vervlogen. Storms heeft zijn vechtlust niet verloren maar wel zijn kritische blik. Objectiviteit is vanuit zijn persoonlijke voorkeuren gevormd en maatgevend voor zijn 'queste' tegen het onrecht dat hem en zijn vrouw is aangedaan. Zielig hoor!

Want, laten we er geen doekjes om winden, Pieter Storms wil zijn frustratie botvieren op journalisten als Pieter Smit. De ongeautoriseerde biograaf van zijn 'sponsor', Nina. Deze kiene journalist deinsde niet terug voor het financiële- en juridische geweld dat mevrouw Storms-Brink over hem heeft uitgekotst om, koste wat het kost, te voorkomen dat hij zijn boek over haar publiceerde.

Eigelijk wil Storms een beetje meeliften op dit succes en daar financieel zelfs een graantje van mee pikken. Zo, dat lucht op, hè Pieter?!

Over-leven

Ken je dat, overleven? Hoeveel tijd besteed jij aan overleven?

Ik bedoel al die dingen die je eerst moet doen voor je toe komt aan de dingen die je graag wilt doen. En daarvoor is vaak dan weer niet genoeg tijd. Zucht... overleven dus. Nou hoeveel procent van de tijd ben je aan het overleven? Ik denk toch minstens 60% van je tijd.

Ben je de dan de rest van de tijd ook echt aan het 'leven'? Ik bedoel, 'echt' de dingen doen die je meer dan leuk vindt? Nee, geen tv kijken, krantje lezen, op internet aan het surfen, op de bank hangen.
Wat is dan 'leven' als dit het allemaal niet is? Het is treurig maar waar; we zijn ondertussen vergeten wat 'leven' echt is.

Dit weekend zag ik een aflevering van het programma "Undercover Boss". Een Amerikaanse serie waarin president-directeuren van multinationals in het geheim onder een andere identiteit aan het werk gaan en onder aan de ladder van succes beginnen.

Deze succesvolle mensen komen na een week hard werken er achter waar het allemaal echt om draait. Ondanks kun gigantische inkomens en hun bezittingen is de uitkomst voor iedereen hetzelfde.

Het draait in de wereld om mensen, je relaties met anderen en dan ook met name de inhoud die je er zelf aan geeft.

Het ontroerde mij om te zien hoe een multi-miljonair bij één van zijn werknemers, een nierpatiënt, die 10 uur per dag hard moet werken om zijn gezin te kunnen onderhouden, er achter moet komen wat gelukkig zijn betekent. De man coacht, na zijn werk, zijn zoon en 5 andere kinderen in basketbal (4 keer per week) en geniet daar zichtbaar grenzeloos van.
Hij rijdt met een glimlach op zijn gezicht naar huis om vervolgens de volgende dag weer voor dag en dauw opnieuw met diezelfde glimlach aan de dag te beginnen. Een man en vader die er alles voor doet om zijn zoon gelukkig te maken.

Hoe eenvoudig kan het zijn. Beter nog, hoe ingewikkeld maken we het ons zelf om gelukkig te zijn? We hebben daar blijkbaar dure 'hulpmiddelen' voor nodig zoals (spel)computers, tv's, etc.

Volgens mij hebben we alleen elkaar nodig om gelukkig te zijn. De rest van de 'dingen' leidt ons alleen maar af van dit geluk. Dus met 'leven' kun je elk moment van de dag beginnen, mensen genoeg om je heen waar jij in kunt investeren.

Geluk zit in een hoekje waar we vaak aan voorbij lopen. Van overleven naar leven. Laat sommige dingen 'over' zijn en begin met leven.