De Ik-motivator!
Continu zijn we bezig onze medewerkers te stimuleren om zich te ontwikkelen en elke dag weer topprestaties te leveren. Deze zijn juist in deze economische tijd nodig om het van de concurrentie te winnen. En dat kost veel energie. De ene dag gaat het beter dan de andere. Ik spreek regelmatig ondernemers die aangeven dat hun accu leeg is en dat ze al moe aan de dag beginnen. En probeer dan maar eens anderen te motiveren! Maar hoe zorgt u er nu voor dat u gemotiveerd bent en blijft en dat de accu vaker vol dan leeg is?

Bepaal je brandstof en start ermee
Om de accu te vullen is het van belang dat u weet wat voor u de brandstof is waarop u rijdt of anders gezegd; waardoor wordt uw accu gevuld?
Ik realiseer me dat dit vaag is. Dus laten we even een paar voorbeelden geven van ondernemers die hun brandstof kennen en hun werk hierop hebben ingericht. Een van mijn relaties geeft aan dat hij vooral energie krijgt van het bezoeken van klanten in plaats van al die interne vergaderingen leiden. Hij besloot dus om minimaal drie dagen per week de dag te starten met een externe afspraak bij een van zijn relaties en wat hij letterlijk zei was “na die externe afspraak kon mijn dag niet meer stuk!” Een andere ondernemer kreeg veel energie om met zijn talenten te praten over verbeteringen die zij in zijn bedrijf zagen. Hij besloot om iedere maandag te lunchen met twee talenten en de uitkomsten van die lunch dezelfde week om te zetten in acties.

Werk met quick wins
Als ondernemer maken we teveel plannen en daar krijg je als ondernemer geen energie van. Ook ik realiseer me dat deze plannen soms nodig zijn om financiering te krijgen of klanten te informeren over de aanpak. Wanneer je in een interne meeting zit en je maakt een afspraak over een bepaald onderwerp is het goed voordat je een plan laat of gaat maken om te starten met het benoemen van quick wins. Acties die je direct al in gang kunt zetten. Quick wins laten namelijk al binnen één week zien of het besluit dat is genomen leidt tot beweging of niet. En van bewegen krijgen mensen energie en dus ook u! Mijn ervaring is dat het werken met quick wins het schrijven van plannen minder noodzakelijk maakt.
Verkort de doorlooptijd
Net zoals iedere leider dient u een lange termijn visie te hebben en te weten wat voor u de stip op de horizon is. Maar zo’n stip op de horizon is te ver weg om u continu gemotiveerd te houden. Vergelijk het met een Olympische sporter die pas over 4 jaar de prestatie kan leveren die nodig is om goud te winnen. Als dat zijn enige doel zou zijn houdt hij het nooit vier jaar vol. Deel uw grote ambitie dus op in kleinere tussendoelen die u iedere keer binnen 12 weken kunt realiseren. Zo werkt iedere topsporter ook met kleine stappen die hem bevestigen of hij op de goede weg bezig is. Maak dus kleine stappen en vier de successen die u tussentijds boekt en niet alleen op het moment dat u goud wint of op het podium belandt.

Mobiliseer uw omgeving
De gedragswetenschapper Ben Tiggelaar heeft vastgesteld dat 5% bewust gedrag is en 95% onbewust gedrag. Dit onbewuste gedrag wordt veelal gestuurd door prikkels uit uw omgeving. Een schrikbarende constatering dat dus veel van wat wij doen onbewust gebeurt. Misschien dat u tijdens het lezen van deze getallen nog positief verrast bent omdat u het idee heeft dat de hele dag aan u voorbijvliegt en u onvoldoende bewuste momenten inbouwt.

Ervaring wijst uit dat het voor u verstandig is om uw 95%-omgeving te mobiliseren. Dit kan uw secretaresse, uw vennoot, uw partner of uw persoonlijke vriend zijn die u deelgenoot maakt van uw persoonlijke ambities en met hem regelmatig klankbord over de realisatie hiervan. Als het mensen zijn die echt om uw geven zullen zij u de spiegel kunnen voorhouden waar u naar op zoek bent en ook kunnen benoemen in hoeverre zij de gewenste ontwikkeling bij u kunnen waarnemen. Vraag hen dan vooral om toekomstige vragen aan u te stellen, zoals “Wat ga je de komende week anders doen om het wel te laten slagen?” of “waar wil je over 1 maand staan?” of “waar verwacht je tegenaan te lopen en hoe ga je het dan overwinnen?”. Met deze vragen zullen ze u helpen om door te gaan met de door u voorgenomen acties.

U kunt zelf veel doen om uzelf te motiveren, maar zonder uw omgeving is het een hele uitdaging. Benut dus de mensen om u heen en geniet van hun hulp.

(Bron: Week van de ondernemer - Mario Bierkens)

Een dood paard biedt kansen!

De wijsheid van de Dakota-indianen stelt dat wanneer je ontdekt dat het paard dat je berijdt dood is, de beste strategie er in bestaat af te stijgen. Klinkt heel aannemelijk.

In managementkringen worden echter vaak andere strategieën toegepast. Niet zelden omdat een dood paard ook nieuwe kansen biedt. Bovendien de strategie, die op voorhand als succesvol is betiteld, is bestand tegen dit soort 'kleine' tegenslagen. Het moet een succes worden, hoe dan ook! Herkenbaar?

Hieronder een paar van de gebruikte oplossingen.

1. Een betere zweep kopen
2. De ruiter verwisselen
3. Uitspraken doen als: "Zo hebben we altijd een dergelijk paard bereden"
4. Een interne audit instellen om het paard te bestuderen
5. Andere landen bezoeken om te zien hoe ze daar dode paarden berijden
6. De standaarden om dode paarden te berijden verhogen
7. Een nieuwe managementlaag inrichten om het dode paard beter aan te sturen
8. Een opleiding inrichten om onze rijkunst te verhogen
9. De toestand van het dode paard vergelijken met andere actuele gevallen
10. Nieuwe regels invoeren inhoudende dat "dit paard niet dood is"
11. De verantwoordelijkheid bij de leverancier van het paard leggen
12. Verschillende dode paarden inspannen om de snelheid te verhogen
13. Verklaren dat "geen enkel paard dood genoeg is om niet succesvol te zijn"
14. De kosten die een dood paard met zich mee brengt de Balkende-norm niet overschrijden
15. Bijkomend budget voorziet er in om de prestaties van het paard te verbeteren
16. Een externe consultant inschakelen die het paard gaat berijden
17. Verklaren dat het dode paard de processen "beter, sneller en goedkoper" maakt
18. De functie-omschrijving van het paard herzien
19. Zeggen dat op het dood gaan van het paard was geanticipeerd en nieuwe kansen biedt
20. Het paard promoveren naar een kaderfunctie

U ziet dat een dood paard vele leermomenten met zich mee brengt. Een mooi gespreksonderwerp voor de volgende MT-vergadering? Succes!

(Inspiratiebron: Van Aerschot en Hasevoets, 2003)

Het draait niet om toegevoegde waarde!

Heeft u die vraag ook wel eens gesteld gekregen: "Wat voor toegevoegde waarde heeft uw product of dienst voor onze organisatie?"

Daarna volgt vaak een hoop verbaal gereutel met woorden als beter, sneller, groter, efficiënter, etc. Als we ons daarbij ook nog eens persoonlijk op de borst moeten slaan wordt de vertoning nog genanter dan die al was. Een beetje zo'n 'WC Eend' verhaal. U weet wel: "Wij van WC Eend, adviseren WC Eend."

Dus even voor de duidelijkheid. U hebt geen toegevoegde waarde!

Uw toegevoegde waarde is afhankelijk wat er met uw product of dienst wordt gedaan. Tot het moment van gebruik is wat u brengt niets waard! Nul, zero, nada!

U hebt ook vast wel eens iets gekocht op een beurs of markt van zo'n man die u allemaal laat zien waar zijn product erg handig voor is. Gekocht met hoog gespannen verwachtingen om er vervolgens niets mee te doen. Toegevoegde waarde = 0.

Kijk, het (toekomstig) resultaat is waar uw klant zich blind op staart. Net als u toen u op die beurs was. Wat veel belangrijker is, is om te focussen op impact. Uw emotie van de impact is van doorslaggevende betekenis. Daar zit de waarde voor uw klant in. Resultaat!

Als uw product een hoog impact heeft en op bijna profetisch niveau de organisatie wordt ingefietst dan gebeuren er bijzondere dingen. Acceptatie is dus erg belangrijk en applicatie is erg belangrijk.

Zorg dus voor impact. U koopt een boor niet om de boor maar voor het gat. U wilt een gat in de muur maar het liefst zonder boor. Maar ja, dat gaat nou één keer niet. In feite is er nauwelijks vraag naar boren maar wel naar gaten!

Focus dus op het beoogde resultaat en bouw daar een verbaal 'feestje' om heen voor uw klant. Dat geeft impact en een lachend gezicht. Hoe goed uw 'boor' is, is voor de klant nauwelijks van belang.

Doe maar gek, dan doe je al gewoon genoeg!

Kortgeleden hoorde ik een bekend spreker zijn publiek de volgende vraag stellen: "Wie van u vindt zichzelf een wonder?" Het viel me toen op dat niet iedereen zijn hand op stak.

Deze vraag en ook het antwoord bleef mij prikkelen en puzzelen. Het feit dat dus niet iedereen zijn hand op steekt betekent dat niet iedereen zichzelf een wonder vindt. Hmmm... bijzonder! Ik kom daar straks nog even op terug.

Wij, Nederlanders zijn niet zo van "kijk mij nou". Daarvoor moet je wel echt iets bijzonders gepresteerd hebben. Alleen bijzondere prestaties mogen worden beloond met bijzonder gedrag. Toch is dat vreemd. Dat zou betekenen dat er slechts een handje vol mensen in Nederland rond lopen die zich 'echt fantastisch' mogen noemen. Aan welke criteria moet je dan trouwens voldoen om daar bij te mogen horen? Wanneer hoor ik daar bij? Nee, da's niet voor jou bedoeld, hoor ik je denken. Nou, je vergist je, twee keer zelfs!

Ieder van ons is in staat bijzondere prestaties te verrichten, iedereen! Slechts weinigen maken van dit voorrecht gebruik. Er zijn echter geen regels of beperkingen voor. Nou ja, behalve die in ons hoofd. We zijn groot gebracht dat "doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg". Dat is hèt adagium van ons Nederlanders.  En toch daag ik je uit!

Onze overtuigingen die we van ouders, collega's, vrienden en anderen opgelegd krijgen beperken ons om ons potentieel ten volle te gebruiken. Amerikanen zeggen dan: "Claim your birth right!" Dat is misschien ook wel de reden dat de meeste 'grootheden' uit dit land komen. Niet te bang zichzelf geweldig te vinden.

Waarom begin je ook niet met jezelf 'geweldig' te vinden? Is dat zo raar?
Wie zich geweldig vindt is tot betere, grotere en leukere dingen in staat dan wie dat niet van zichzelf vindt! Je kent het gevoel dat je iets bijzonders gedaan hebt en geweldig voelt toch wel? Waarom heb je dat dan maar zo weinig? Waar ligt dat aan? Wellicht ligt het aan wat je van jezelf vindt?

Terugkerend op de vraag waar het allemaal mee begon. "Wie van u vindt zichzelf een wonder?"
Als u zichzelf niet een wonder vindt, wat bent u dan?

Nou...?

Zit er nog kind in jou?

Elke ochtend breng ik mijn dochter naar de basisschool. We 'mogen' vanaf 8.15 uur de klas betreden. Voor dit tijdstip is het een 'no go area' aldus de schoolleiding. De juf of meester heeft dan even rust nodig.

Meestal zijn we toch één van de eersten die het schoolplein betreden vol goede moed om een nieuw avontuur aan te gaan. De misere begint echter ongeveer vanaf  het beet pakken van de deurklink. Amper de gang betredend zie ik de eerste ouders ligt bedwelmd van de nachtroes of onder invloed van hun zorgvuldig gekweekt ochtendhumeur wat voor hen uit chagrijnen.

Een lichtpuntje is de concierge. Zij is altijd getooid met een stralende glimlach en roept altijd vrolijk de ochtend gedag en iedereen die het maar wil horen.

Eenmaal in de klas aangekomen zie ik een paar kinderen nog wat duf voor zich uit staren. Maar naar mate de aantallen toenemen stijgen de decibels meer dan evenredig. Ondanks dat de geluidsdruk 's ochtends best wat minder mocht zijn, vind ik het heerlijk tussen deze bolletjes energie en fantasie. Ik kan me nauwelijks bedwingen om er niet tussen te gaan springen en ook een stoer verhaal te gaan vertellen. Maar mijn dochter zegt dat dat niet 'cool' is. Eeuwig zonde, daar komt ze later nog wel achter!

Veel ouders gedragen zich als 'ouder'. Ouder in de zin van ouder in leeftijd. Te oud voor kinderlol en kindergedachten. Jammer! Veel ouders wijzen hun kind op school er op om zich volwassener te gedragen. In vredes naam waarom? Een kind is een kind om zich juist daar en juist dan kinderlijk te gedragen. Deden dat maar meer!

Volwassenen nemen zichzelf veel te serieus als het gaat om hun gedrag en gedachten. Zelfs in het dikste wetboek staat geen verbod op het (af en toe) gedragen alsof je weer kind bent. Sterker nog, je bent en blijft altijd kind, van iemand.

Maar ouders zijn er een kei in om gedrag weg te rationaliseren. Bang dat anderen dat raar of onvolwassen vinden. Kappen met die hap! Je hoeft geen korte broek aan te hebben om lol te hebben als een kind. Alhoewel als ik me daar een beeld van mijn gedachten maak het sommige ouders een hele vooruitgang zou zijn.

Gedraag je wat vaker als een kind, het ergste wat je er aan over houdt is plezier!